ગુજરાતી સિનેમાનો પ્રવાહ છેલ્લા એક દાયકાથી જે રીતે બદલાયો છે, તે ખરેખર પ્રશંસનીય છે. એક સમય હતો જ્યારે ગુજરાતી ફિલ્મો માત્ર ગ્રામીણ પરિવેશ, લોકકથાઓ અને મર્યાદિત વિષયો પૂરતી સીમિત હતી. પરંતુ હવે સમય બદલાયો છે. હવે અર્બન ગુજરાતી ફિલ્મોનો યુગ છે, જ્યાં વાર્તાઓ માત્ર મનોરંજન માટે નથી હોતી, પરંતુ તે દર્શકોના હૃદયને સ્પર્શતી, વિચારતા કરી મૂકતી અને વાસ્તવિકતાનો અરીસો બતાવતી હોય છે. આ જ શૃંખલામાં એક નવું નામ ઉમેરાવા જઈ રહ્યું છે, જેનું નામ છે ‘ચૌરંગી’. આગામી ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ના રોજ રિલીઝ થવા જઈ રહેલી આ ફિલ્મ માત્ર એક સિનેમેટિક અનુભવ નથી, પરંતુ માનવીય સંવેદનાઓના ચાર અલગ-અલગ છેડાઓને એક તાંતણે બાંધતો એક અનોખો પ્રયાસ છે.
આ બ્લોગમાં આપણે ફિલ્મ ‘ચૌરંગી’ વિશે વિસ્તારથી વાત કરીશું. આ ફિલ્મની વાર્તા, તેના પાત્રો, દિગ્દર્શન, સંગીત અને સૌથી મહત્વનું એટલે કે તેમાં રજૂ થયેલી વાસ્તવિક લાગણીઓ વિશે આપણે ઊંડાણપૂર્વક ચર્ચા કરીશું. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬નો દિવસ ગુજરાતી સિનેમાના ઇતિહાસમાં એક મહત્વનો દિવસ સાબિત થવા જઈ રહ્યો છે, અને શા માટે દરેક ગુજરાતીએ આ ફિલ્મ જોવી જોઈએ તે આ લેખમાં આપણે સમજીશું.
ચૌરંગી: શીર્ષક પાછળનો ગૂઢાર્થ
કોઈપણ કલાકૃતિની શરૂઆત તેના નામથી થાય છે. ‘ચૌરંગી’ શબ્દ પોતે જ અનેક અર્થો સૂચવે છે. સામાન્ય રીતે ચૌરંગી એટલે ચાર રસ્તાનો સંગમ અથવા ચાર રંગોનું મિશ્રણ. જીવન પણ એક ચૌરંગી જેવું જ છે, જ્યાં અલગ-અલગ દિશાઓમાંથી આવતા રસ્તાઓ એક બિંદુ પર મળે છે અને ત્યાંથી ફરી અલગ દિશામાં ફંટાઈ જાય છે. આ ફિલ્મનું શીર્ષક વાર્તાના મૂળભૂત હાર્દને સ્પષ્ટ કરે છે. અહીં વાત છે ચાર અલગ અલગ જિંદગીઓની, ચાર અલગ અલગ દ્રષ્ટિકોણની અને ચાર અલગ અલગ લાગણીઓના રંગોની.
જ્યારે આપણે ચાર રંગોની વાત કરીએ છીએ ત્યારે તે માત્ર લાલ, લીલો, પીળો કે વાદળી નથી હોતા. અહીં રંગો પ્રતીક છે લાગણીઓના. પ્રેમનો લાલ રંગ, ઈર્ષ્યાનો લીલો રંગ, શાંતિ કે વૈરાગ્યનો સફેદ રંગ અને અંધકાર કે હતાશાનો કાળો રંગ. ફિલ્મ ‘ચૌરંગી’ આ તમામ રંગોને પડદા પર એટલી બારીકાઈથી ઉતારે છે કે દર્શક પોતે તે રંગોમાં રંગાઈ જાય છે. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ના રોજ જ્યારે આ ફિલ્મ રિલીઝ થશે, ત્યારે દર્શકોને ખ્યાલ આવશે કે શીર્ષક કેટલું સાર્થક છે. આ ફિલ્મ જીવનના એવા ચાર રસ્તાઓ પર આપણને લઈ જાય છે જ્યાં આપણે ક્યારેક ને ક્યારેક ઊભા રહ્યા હોઈએ છીએ, અસમંજસમાં કે હવે કઈ દિશામાં જવું.
વાર્તાનો પટ: વાસ્તવિકતા અને કલ્પનાનો સેતુ
ગુજરાતી ફિલ્મોમાં હવે લેખકો પ્રયોગશીલ બન્યા છે. ‘ચૌરંગી’ની પટકથા એક રેખિય વાર્તા નથી. તે એક મલ્ટી-નેરેટિવ સ્ટોરી છે, જ્યાં અલગ-અલગ પાત્રોની વાર્તાઓ સમાંતર ચાલે છે અને ક્લાઈમેક્સમાં એકબીજા સાથે ભળે છે. આ પ્રકારની વાર્તા કહેવાની શૈલી વિશ્વ સિનેમામાં ખૂબ પ્રચલિત છે, પરંતુ ગુજરાતી સિનેમામાં તેનો પ્રયોગ બહુ ઓછો થયો છે.
ફિલ્મની વાર્તા આજના આધુનિક ગુજરાતના શહેરી જીવન પર આધારિત છે. આપણે મેટ્રો સિટીમાં રહેતા હોઈએ છીએ, ભીડનો હિસ્સો હોઈએ છીએ, છતાં ક્યાંક ને ક્યાંક અંદરથી એકલા હોઈએ છીએ. ‘ચૌરંગી’ આ એકલતા, સંબંધોની ગૂંચવણ અને મનની મથામણને વાચા આપે છે. ફિલ્મમાં કોઈ જબરદસ્તીનો ડ્રામા કે મેલોડ્રામા નથી. અહીં જે પણ છે તે વાસ્તવિક છે. પાત્રો જે રીતે વાત કરે છે, જે રીતે ઝઘડે છે, જે રીતે પ્રેમ કરે છે અને જે રીતે તૂટે છે – તે બધું જ આપણને આપણી આસપાસ બનતું હોય તેવું લાગે છે.
૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ના રોજ રિલીઝ થતી આ ફિલ્મની વાર્તામાં મુખ્યત્વે માનવીય સંબંધોની જટિલતાઓને વણી લેવામાં આવી છે. શું પ્રેમ માત્ર યુવાનીમાં જ થાય? શું સફળતા અને સુખ એક જ સિક્કાની બે બાજુ છે? શું પરિવાર સાથે રહેવું અને પરિવાર સાથે હોવું તેમાં કોઈ ફરક છે? આવા અનેક પ્રશ્નો આ ફિલ્મ આપણી સામે મૂકે છે. લેખકે સંવાદોમાં જે ઊંડાણ દાખવ્યું છે તે કાબિલેદાદ છે. ગુજરાતી ભાષાની મીઠાશ અને તેની ક્ષમતાનો પૂરેપૂરો ઉપયોગ આ ફિલ્મમાં થયો છે.
પાત્રોનું મનોવિજ્ઞાન અને અભિનય
કોઈપણ ફિલ્મ ત્યારે જ સફળ થાય છે જ્યારે તેના પાત્રો જીવંત બને. ‘ચૌરંગી’માં કાસ્ટિંગ ડિરેક્ટરે જે કામ કર્યું છે તે અદભુત છે. ફિલ્મમાં ચાર મુખ્ય પાત્રો છે અને દરેક પાત્રની પોતાની એક અલગ દુનિયા છે.
પહેલું પાત્ર એક મહત્વાકાંક્ષી યુવાનનું છે, જે પોતાની કારકિર્દી બનાવવા માટે સંબંધોને દાવ પર લગાવે છે. તેની આંખોમાં સપના છે, પણ હૃદયમાં ક્યાંક ખાલીપો છે. આજની યુવા પેઢી જે રીતે કરિયર અને પર્સનલ લાઈફ વચ્ચે સંતુલન સાધવા મથે છે, તેનું આબેહૂબ ચિત્રણ આ પાત્રમાં જોવા મળે છે.
બીજું પાત્ર એક ગૃહિણીનું છે, જેણે પોતાના સપનાઓને ઘરની ચાર દીવાલોમાં કેદ કરી દીધા છે. તેની વાર્તા મૌનની વાર્તા છે. તે બોલતી ઓછું છે, પણ તેની આંખો ઘણું કહી જાય છે. ભારતીય નારીના ત્યાગ અને તેની અંદર દબાયેલી ઈચ્છાઓનું પ્રતિબિંબ આ પાત્રમાં જોવા મળે છે.
ત્રીજું પાત્ર એક આધેડ વયના વ્યક્તિનું છે, જે પોતાના ભૂતકાળના નિર્ણયો પર પસ્તાવો કરી રહ્યો છે. તે જીવનના એવા તબક્કે છે જ્યાં પાછળ ફરીને જોવું પીડાદાયક છે અને આગળ કઈ દેખાતું નથી. આ પાત્ર દ્વારા ફિલ્મ આપણને શીખવે છે કે સમય અને તક એકવાર ગયા પછી પાછા નથી આવતા.
ચોથું પાત્ર એક મુક્ત મને જીવતી યુવતીનું છે, જે સમાજના નિયમોને નથી માનતી. તે બળવાખોર છે, પણ તેની બળવાખોરીમાં પણ એક નિર્દોષતા છે. તે આજના બદલાતા સમાજનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે.
આ ચારેય પાત્રો જ્યારે એકબીજાના સંપર્કમાં આવે છે, ત્યારે જે સંઘર્ષ અને સંવાદ રચાય છે તે જોવાલાયક છે. કલાકારોએ પોતાના પાત્રોને ન્યાય આપવા માટે જે મહેનત કરી છે તે પડદા પર દેખાય છે. અભિનય એટલો સહજ છે કે તમને લાગે જ નહીં કે તમે કોઈ ફિલ્મ જોઈ રહ્યા છો. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ના રોજ દર્શકો આ કલાકારોના અભિનયના ઓવારણા લેશે તે નક્કી છે.
દિગ્દર્શન: એક દ્રષ્ટિકોણ
દિગ્દર્શક એ જહાજનો કપ્તાન હોય છે. ‘ચૌરંગી’ના દિગ્દર્શકે સાબિત કર્યું છે કે તેઓ માત્ર વાર્તા કહેવા નથી માંગતા, પણ દર્શકોને એક અનુભવ આપવા માંગે છે. ફિલ્મનું મેકિંગ આંતરરાષ્ટ્રીય કક્ષાનું છે. કેમેરાનો ઉપયોગ, લાઈટિંગ, અને ફ્રેમિંગ – દરેક બાબતમાં ઝીણવટભરી કાળજી રાખવામાં આવી છે.
દિગ્દર્શકે વાસ્તવિક લોકેશન્સનો ઉપયોગ કરીને ફિલ્મને વધુ જીવંત બનાવી છે. અમદાવાદની પોળ હોય કે સુરતના બ્રિજ, વડોદરાના બાગ હોય કે રાજકોટના રસ્તા – ગુજરાતના શહેરોને એક અલગ જ નજરે આ ફિલ્મમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા છે. ભીડભાડવાળી જગ્યાઓમાં પણ પાત્રોની એકલતાને કેમેરામાં કેદ કરવાની કળા દિગ્દર્શકે બખૂબી નિભાવી છે.
ફિલ્મની ગતિ (Pacing) પણ મહત્વની છે. આ કોઈ મસાલા એન્ટરટેઈનર નથી કે જ્યાં દર પાંચ મિનિટે કોઈ ધડાકો થાય. આ એક ધીમી આંચે પાકતી વાર્તા છે. દિગ્દર્શકે દર્શકોને વિચારવાનો સમય આપ્યો છે. મૌનનો ઉપયોગ પણ સંવાદ જેટલો જ અસરકારક રીતે કરવામાં આવ્યો છે. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ના રોજ જ્યારે તમે થિયેટરમાં બેઠા હશો, ત્યારે તમને સમજાશે કે એક સારો દિગ્દર્શક સાધારણ વાર્તાને પણ કેવી રીતે અસાધારણ બનાવી શકે છે.
સંગીત: લાગણીઓનો અવાજ
ભારતીય ફિલ્મોમાં સંગીતનું સ્થાન હંમેશા મહત્વનું રહ્યું છે. પરંતુ ‘ચૌરંગી’માં સંગીત માત્ર ગીતો પૂરતું સીમિત નથી. અહીં બેકગ્રાઉન્ડ સ્કોર (Background Score) એક પાત્ર ભજવે છે. ફિલ્મનું સંગીત પરંપરાગત ગુજરાતી લોકસંગીત અને આધુનિક વાદ્યોનું મિશ્રણ છે.
ગીતોના શબ્દો હૃદયને વીંધી નાખે તેવા છે. દરેક ગીત વાર્તાને આગળ વધારે છે. એક રોમેન્ટિક ગીત છે જે તમને પ્રેમમાં પડવા મજબૂર કરશે, તો એક વિરહનું ગીત છે જે તમારી આંખો ભીની કરી દેશે. ફિલ્મમાં એક એવું ગીત પણ છે જે જીવનની ફિલોસોફી સમજાવે છે. સંગીતકારોએ બહુ જ સમજી વિચારીને ધૂન તૈયાર કરી છે. વાંસળી અને ગિટારનું ફ્યુઝન સાંભળવું એ એક લહાવો છે.
૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ રિલીઝ થતી આ ફિલ્મના ગીતો રિલીઝ પહેલા જ લોકોના પ્લેલિસ્ટમાં સ્થાન પામી ચૂક્યા છે. પણ ફિલ્મમાં તે ગીતો જે પરિસ્થિતિમાં આવે છે, તે જોવાનો અનુભવ અલગ જ છે. સંગીત ક્યારેય વાર્તા પર હાવી નથી થતું, પણ વાર્તાના પ્રવાહમાં ભળી જાય છે. આ જ સાચા સંગીતની ઓળખ છે.
વાસ્તવિકતાનો સ્વીકાર
‘ચૌરંગી’ ફિલ્મની સૌથી મોટી તાકાત તેની વાસ્તવિકતા છે. અત્યાર સુધી આપણે ફિલ્મોમાં જોતા આવ્યા છીએ કે હીરો બધું જ કરી શકે છે, અંતે બધું સારું થઈ જાય છે અને દુનિયા એકદમ રંગીન છે. પણ ‘ચૌરંગી’ આ ભ્રમ તોડે છે. જીવન હંમેશા હેપ્પી એન્ડિંગ નથી આપતું. ક્યારેક અધૂરાપણું પણ સુંદર હોય છે. ક્યારેક હારમાં પણ જીત હોય છે. આ ફિલ્મ દર્શકોને આ કડવું સત્ય મીઠાશથી સમજાવે છે.
ફિલ્મમાં દર્શાવેલા પ્રસંગો એટલા વાસ્તવિક છે કે તમને થશે કે આ તો મારી સાથે પણ થયું હતું. પતિ-પત્ની વચ્ચેના નાના ઝઘડા, મિત્રો વચ્ચેની ગેરસમજ, માતા-પિતા અને સંતાનો વચ્ચેનું જનરેશન ગેપ – આ બધા વિષયોને ફિલ્મમાં બહુ જ સંવેદનશીલતાથી આવરી લેવામાં આવ્યા છે. ફિલ્મ મેકર્સ ડર્યા નથી કે સત્ય બતાવવાથી દર્શકો નારાજ થશે. ઉલટાનું, તેમણે દર્શકોની બૌદ્ધિક ક્ષમતા પર વિશ્વાસ મૂક્યો છે.
સિનેમેટિક અનુભવ અને ટેકનિકલ પાસાઓ
ટેકનિકલ દ્રષ્ટિએ પણ ‘ચૌરંગી’ ગુજરાતી સિનેમા માટે એક નવો માપદંડ સ્થાપિત કરે છે. ફિલ્મનું કલર ગ્રેડિંગ (Color Grading) વિષયને અનુરૂપ છે. શીર્ષક મુજબ જ ફિલ્મમાં રંગોનો મનોવૈજ્ઞાનિક ઉપયોગ થયો છે. જ્યારે પાત્ર ખુશ હોય ત્યારે વાતાવરણમાં તેજસ્વી રંગો દેખાય છે, અને જ્યારે પાત્ર ઉદાસ હોય ત્યારે મ્યૂટેડ ટોન્સ (Muted Tones) નો ઉપયોગ થયો છે.
સાઉન્ડ ડિઝાઈન પણ કાબિલેદાદ છે. શહેરનો ઘોંઘાટ, વરસાદનો અવાજ, પગલાંનો અવાજ – આ બધું એટલી સ્પષ્ટતાથી રેકોર્ડ અને મિક્સ કરવામાં આવ્યું છે કે થિયેટરમાં બેઠા બેઠા તમે તે વાતાવરણનો અનુભવ કરી શકો. એડિટિંગ ચુસ્ત છે. ફિલ્મ ક્યાંય પણ ખેંચાતી હોય તેવું લાગતું નથી. વાર્તા એકધારી વહે છે.
૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬: એક નવી શરૂઆત
હવે જ્યારે આપણે ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ના રોજ આ ફિલ્મની રિલીઝની રાહ જોઈ રહ્યા છીએ, ત્યારે એ પ્રશ્ન થાય કે આ ફિલ્મ કોણે જોવી જોઈએ? જવાબ છે – દરેકે. આ ફિલ્મ માત્ર યુવાનો માટે નથી, કે માત્ર વડીલો માટે નથી. આ દરેક વ્યક્તિ માટે છે જે લાગણીઓ ધરાવે છે.
ગુજરાતી સિનેમા અત્યારે એક સંક્રમણ કાળમાંથી પસાર થઈ રહ્યું છે. દર્શકો હવે સ્માર્ટ થયા છે. તેમને હવે સબ-સ્ટાન્ડર્ડ કન્ટેન્ટ નથી ખપતું. તેમને વિશ્વ કક્ષાનું સિનેમા પોતાની ભાષામાં જોઈએ છે. ‘ચૌરંગી’ આ અપેક્ષા પર ખરી ઉતરે તેવી પૂરેપૂરી શક્યતા છે.
ફિલ્મના ટ્રેલરે જે ઉત્સુકતા જગાવી છે, તે ફિલ્મ જોયા પછી સંતોષમાં પરિણમશે તેવો વિશ્વાસ છે. ફિલ્મ સમીક્ષકો પણ આ ફિલ્મને લઈને ખૂબ આશાવાદી છે. એવું માનવામાં આવે છે કે આ ફિલ્મ બોક્સ ઓફિસ પર તો સફળ થશે જ, પણ સાથે સાથે ફિલ્મ ફેસ્ટિવલ્સમાં પણ ગુજરાતી સિનેમાનું નામ રોશન કરશે.
સામાજિક સંદેશ
મનોરંજન ઉપરાંત, ‘ચૌરંગી’ એક સામાજિક સંદેશ પણ આપે છે. આજની દોડધામ ભરી જિંદગીમાં આપણે એકબીજા સાથે વાત કરવાનું ભૂલી ગયા છીએ. આપણે સોશિયલ મીડિયા પર કનેક્ટેડ છીએ, પણ ઈમોશનલી ડિસ્કનેક્ટેડ છીએ. ફિલ્મ આપણને યાદ અપાવે છે કે સંબંધોને સમય આપવો કેટલો જરૂરી છે. પૈસા અને કરિયર મહત્વના છે, પણ તે જીવનનું સર્વસ્વ નથી.
ફિલ્મ માનસિક સ્વાસ્થ્ય (Mental Health) વિશે પણ આડકતરી રીતે વાત કરે છે. હતાશા, એન્ઝાઈટી અને એકલતા જેવી સમસ્યાઓને સ્વીકારવી અને તેના વિશે વાત કરવી કેટલી જરૂરી છે, તે આ ફિલ્મ દર્શાવે છે. સમાજ તરીકે આપણે લાગણીઓને દબાવી રાખવા ટેવાયેલા છીએ, પણ આ ફિલ્મ કહે છે કે – રડી લેવું, વ્યક્ત થઈ જવું એ નબળાઈ નથી, પણ મજબૂતી છે.
ગુજરાતી અસ્મિતા અને આધુનિકતા
‘ચૌરંગી’માં ગુજરાતી અસ્મિતા અને આધુનિકતાનો સુંદર સમન્વય જોવા મળે છે. પાત્રો મોડર્ન કપડાં પહેરે છે, કેફેમાં જાય છે, લેપટોપ પર કામ કરે છે, પણ તેમના સંસ્કાર ગુજરાતી છે. તેઓ તહેવારો ઉજવે છે, વડીલોને માન આપે છે અને આપણી ભાષા પર ગર્વ કરે છે. ઘણીવાર અર્બન ફિલ્મોમાં ગુજરાતીપણું ભુલાઈ જતું હોય છે, પણ અહીં એવું નથી. ભાષા શુદ્ધ છે, લહેકો આપણો પોતાનો છે.
૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ના રોજ જ્યારે પડદા પર આ ફિલ્મ રજૂ થશે, ત્યારે દરેક ગુજરાતીને ગર્વ થશે કે આપણી ભાષામાં પણ આવી પરિપક્વ અને કલાત્મક ફિલ્મ બની શકે છે. આ ફિલ્મ એ સાબિતી છે કે ગુજરાતી સિનેમા હવે પ્રાદેશિક સીમાઓ ઓળંગીને વૈશ્વિક ફલક પર સ્થાન મેળવવા સક્ષમ છે.
અંતમાં, એટલું જ કહી શકાય કે ‘ચૌરંગી’ માત્ર એક ફિલ્મ નથી, પણ એક યાત્રા છે. લાગણીઓની યાત્રા, સંબંધોની યાત્રા અને સ્વ-શોધની યાત્રા. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ના રોજ આ યાત્રાનો આરંભ થવા જઈ રહ્યો છે. જો તમે સારા સિનેમાના શોખીન હોવ, જો તમને વાર્તાઓમાં ઊંડાણ ગમતું હોય, અને જો તમે વાસ્તવિક અભિનય જોવા માંગતા હોવ, તો આ ફિલ્મ ચૂકવા જેવી નથી.
સિનેમા એ સમાજનો અરીસો છે, અને ‘ચૌરંગી’ એ અરીસામાં આપણું જ પ્રતિબિંબ બતાવે છે. કદાચ ફિલ્મ જોતા જોતા તમને તમારા જ કોઈ પ્રશ્નનો જવાબ મળી જાય, અથવા કદાચ તમને કોઈ સંબંધનું મૂલ્ય સમજાઈ જાય. તો તૈયાર થઈ જાઓ, વાસ્તવિક લાગણીઓના રંગોથી ભીંજાવા માટે. તમારા નજીકના સિનેમાઘરોમાં ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ના રોજ મળીશું ‘ચૌરંગી’ સાથે.
આ ફિલ્મની સફળતા એ માત્ર નિર્માતા-દિગ્દર્શકની સફળતા નહીં હોય, પણ એ તમામ દર્શકોની સફળતા હશે જેઓ ગુજરાતી સિનેમાને ઉચ્ચ સ્થાને જોવા માંગે છે. ચાલો, આપણે સૌ સાથે મળીને આ પ્રયાસને વધાવીએ અને આપણી માતૃભાષાની ફિલ્મોને પ્રોત્સાહન આપીએ.
‘ચૌરંગી’ – જ્યાં રસ્તાઓ મળે છે, અને જિંદગી શરૂ થાય છે.
વધારાની સમીક્ષા: ફિલ્મ ઈન્ડસ્ટ્રી પર પ્રભાવ
આ પ્રકારની ફિલ્મોનું નિર્માણ થવું એ ગુજરાતી ફિલ્મ ઉદ્યોગ માટે એક તંદુરસ્ત નિશાની છે. જ્યારે ‘ચૌરંગી’ જેવી કન્ટેન્ટ-ડ્રિવન (વિષયવસ્તુ આધારિત) ફિલ્મો આવે છે, ત્યારે તે અન્ય સર્જકોને પણ પ્રેરણા પૂરી પાડે છે. તે સાબિત કરે છે કે દર્શકોને ખેંચવા માટે માત્ર કોમેડી કે આઈટમ સોન્ગ્સની જરૂર નથી, જો વાર્તામાં દમ હોય તો દર્શક ગંભીર વિષયોને પણ સ્વીકારે છે.
આગામી સમયમાં આપણે આશા રાખી શકીએ કે ‘ચૌરંગી’ની સફળતા પછી વધુ ને વધુ રિયલિસ્ટીક ફિલ્મો બનશે. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ પછીનો સમયગાળો ગુજરાતી સિનેમા માટે વધુ ઉજળો હશે તેવું લાગી રહ્યું છે. ડિસ્ટ્રિબ્યુશન અને માર્કેટિંગના ક્ષેત્રમાં પણ હવે ગુજરાતી ફિલ્મો બોલિવૂડને ટક્કર આપી રહી છે. મલ્ટીપ્લેક્સમાં પ્રાઈમ ટાઈમ શો મળવા એ હવે સામાન્ય બાબત બની ગઈ છે, જે એક જમાનામાં સ્વપ્ન હતું.
લેખક અને સંવાદ
કોઈપણ ભાવનાત્મક ફિલ્મનો આત્મા તેના સંવાદોમાં હોય છે. ‘ચૌરંગી’માં સંવાદો એવા નથી કે જે માત્ર તાળીઓ પડાવવા લખાયા હોય. અહીં સંવાદો વાતચીત જેવા છે. તેમાં કવિતા છે, પણ તે થોપેલી નથી લાગતી. જ્યારે પાત્રો ચૂપ રહે છે, ત્યારે પણ દ્રશ્ય બોલે છે. સ્ક્રીનપ્લે એટલો ચુસ્ત છે કે દરેક દ્રશ્યનો કોઈ અર્થ છે. બિનજરૂરી દ્રશ્યો કે ગીતોથી ફિલ્મને લાંબી કરવામાં નથી આવી.
લેખકે બહુ બારીકાઈથી દરેક પાત્રની બોલવાની લઢણ અલગ રાખી છે. એક કોર્પોરેટ યુવક જે ભાષા બોલે છે અને એક ગૃહિણી જે ભાષા બોલે છે, તેમાં જે ફરક હોવો જોઈએ તે અહીં જળવાયો છે. આ નાની નાની બાબતો જ ફિલ્મને વિશ્વસનીય બનાવે છે.
પ્રોડક્શન વેલ્યુ
૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ના રોજ રિલીઝ થતી આ ફિલ્મનું બજેટ ભલે બ્લોકબસ્ટર ફિલ્મો જેટલું ન હોય, પણ તેની પ્રોડક્શન વેલ્યુ (Production Value) કોઈ પણ મોટા બજેટની હિન્દી ફિલ્મને ટક્કર આપે તેવી છે. કોસ્ચ્યુમ ડિઝાઈનથી લઈને આર્ટ ડિરેક્શન સુધી, દરેક વિભાગમાં પ્રોફેશનલિઝમ દેખાય છે. જે ઘરો બતાવવામાં આવ્યા છે, જે ઓફિસ બતાવવામાં આવી છે, તે બધું જ નેચરલ લાગે છે, સેટ નથી લાગતું.
ગુજરાતી ફિલ્મો હવે ટેકનિકલી સાઉન્ડ બની રહી છે અને ‘ચૌરંગી’ તેનું શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ છે. ડ્રોન શોટ્સનો ઉપયોગ કરીને શહેરની સુંદરતા જે રીતે બતાવી છે તે કાબિલેદાદ છે. કલર પેલેટનો ઉપયોગ કરીને મૂડ સેટ કરવો એ એક કળા છે અને આ ફિલ્મના સિનેમેટોગ્રાફરે તેમાં મહારત હાંસલ કરી છે.
દર્શકોની અપેક્ષા
સોશિયલ મીડિયા પર અત્યારથી જ ‘ચૌરંગી’ની ચર્ચા શરૂ થઈ ગઈ છે. ૩૦ જાન્યુઆરી ૨૦૨૬ ની તારીખ લોકોએ નોંધી લીધી છે. ટ્રેલર નીચે આવતી કમેન્ટ્સ વાંચીને ખ્યાલ આવે છે કે લોકો આ પ્રકારની ફિલ્મો માટે કેટલા તરસ્યા હતા. લોકો લખી રહ્યા છે કે, “છેવટે આપણી ભાષામાં કંઈક નવું જોવા મળશે,” અથવા “આ તો મારી જ વાર્તા લાગે છે.” આ પ્રકારનો પ્રતિસાદ રિલીઝ પહેલા મળવો એ જ અડધી સફળતા છે.
આ ફિલ્મ એવા સમયે આવી રહી છે જ્યારે દર્શકો ‘માસ એન્ટરટેઈનર’ ફિલ્મોથી થોડા કંટાળ્યા છે અને કંઈક અર્થપૂર્ણ જોવા માંગે છે. શિયાળાની ગુલાબી ઠંડીમાં, ૩૦ જાન્યુઆરીના રોજ, ગરમાગરમ પોપકોર્ન સાથે હૃદયને સ્પર્શી જાય તેવી ફિલ્મ જોવાનો લહાવો લેવો જ રહ્યો.