ગુજરાતના શ્રેષ્ઠ દાતા મેક દાદાનું ગામે ચૂકવ્યું ઋણ! જીવતેજીવ પ્રતિમા બનાવી આપી અનોખી શ્રદ્ધાંજલિ

જીવતેજીવ પ્રતિમા બનાવી આપી અનોખી શ્રદ્ધાંજલિ, આખું ગુજરાત બોલી રહ્યું છે આ મહાન કાર્ય વિશે

ગુજરાતના ઇતિહાસમાં દાન, સેવા અને માનવતાના અનેક ઉદાહરણો મળતા રહે છે, પરંતુ જ્યારે કોઈ વ્યક્તિ જીવતો હોવા છતાં સમાજ દ્વારા દેવતાની જેમ સન્માન પામે — ત્યારે એ ઘટના સામાન્ય નથી રહેતી. આવું જ એક અદભૂત અને ભાવુક દૃશ્ય ગુજરાતના એક નાનકડા ગામમાં જોવા મળ્યું છે, જ્યાં ગામ લોકોએ પોતાના જીવનમાં મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપનાર **‘મેક દાદા’**નું ઋણ ચૂકવવા માટે તેમની જીવતેજીવ પ્રતિમા સ્થાપિત કરી છે.

ગુજરાતની ધરતી એટલે સંતો, શૂરાઓ અને દાતાઓની ધરતી. ઇતિહાસના પાનાઓ તપાસીએ તો ભામાશાથી લઈને વીરજી વોરા સુધી અનેક એવા નામ મળશે જેમણે પોતાની સંપત્તિ સમાજ માટે ખુલ્લી મૂકી દીધી હોય. સામાન્ય રીતે આપણે જોઈએ છીએ કે કોઈ મહાન વ્યક્તિના નિધન બાદ તેમની યાદમાં સ્મારકો કે પ્રતિમાઓ બનાવવામાં આવે છે. પરંતુ શું તમે ક્યારેય સાંભળ્યું છે કે કોઈ વ્યક્તિ હયાત હોય, આપણી વચ્ચે હરતી-ફરતી હોય અને છતાં ગ્રામજનોએ તેમના પ્રત્યેના પ્રેમને કારણે તેમની પ્રતિમા બનાવી હોય?

હા, આ અશક્ય લાગતી ઘટના ગુજરાતના એક નાનકડા ગામમાં બની છે. જ્યાં ગુજરાતના શ્રેષ્ઠ દાતા મેક દાદા તરીકે ઓળખાતા એક સેવાભાવી વડીલનું ઋણ ચૂકવવા માટે આખા ગામે એક થઈને એક ઐતિહાસિક નિર્ણય લીધો. ગામલોકોએ નક્કી કર્યું કે અમારે દાદાના ગયા પછી તેમની પૂજા નથી કરવી, અમારે તો તેમની હયાતીમાં જ તેમનું સન્માન કરવું છે. આ વિચાર સાથે જ ગામમાં એક ભવ્ય કાર્યક્રમ યોજાયો અને જીવતેજીવ પ્રતિમા નું અનાવરણ કરવામાં આવ્યું.

આજના આ વિસ્તૃત બ્લોગમાં આપણે જાણીશું કે કોણ છે આ મેક દાદા? તેમણે ગામ માટે એવું તો શું કર્યું કે લોકો તેમને ભગવાનની જેમ પૂજવા લાગ્યા? અને આ અનોખી શ્રદ્ધાંજલિ પાછળ ગામલોકોની શું ભાવના હતી? આવો, લાગણીના આ મહાસાગરમાં ડૂબકી લગાવીએ.

કોણ છે ‘મેક દાદા’?

‘મેક દાદા’ માત્ર એક નામ નથી, પરંતુ ગામ માટે આશીર્વાદ સમાન વ્યક્તિ છે. વર્ષો સુધી શિક્ષણ, આરોગ્ય, ગરીબોની મદદ, અનાથ બાળકોની જવાબદારી અને ગામના વિકાસ માટે તેમણે નિઃસ્વાર્થ સેવા આપી છે. શાળા બનાવવા માટે જમીન દાન હોય કે ગરીબ દીકરીઓના લગ્ન, કોઈપણ કાર્યમાં મેક દાદા હંમેશા આગળ રહ્યા.

જ્યારે આપણે ગુજરાતના શ્રેષ્ઠ દાતા મેક દાદા ની વાત કરીએ છીએ, ત્યારે મનમાં કદાચ કોઈ સૂટ-બૂટ પહેરેલા બિઝનેસ ટાયકૂનનું ચિત્ર ઉપસી આવે. પરંતુ મેક દાદા સાવ અલગ માટીના બનેલા છે. સફેદ ધોતિયું, માથે સાફો અને ચહેરા પર હંમેશા સ્મિત – આ છે તેમની ઓળખ.

તેમનું પૂરું નામ ભલે કાગળ પર કંઈક અલગ હોય, પણ આખા પંથકમાં તેઓ ‘મેક દાદા’ ના હુલામણા નામે જ ઓળખાય છે. તેમનો જન્મ એક સામાન્ય ખેડૂત પરિવારમાં થયો હતો. નાનપણમાં ગરીબી જોઈ હતી, સંઘર્ષ જોયો હતો. ભણવાની ઈચ્છા હતી પણ સુવિધાઓનો અભાવ હતો. તે સમયે જ બાળ મેક દાદાએ સંકલ્પ લીધો હતો કે “જો કુદરત મને ક્યારેય શક્તિ આપશે, તો હું મારા ગામના કોઈ બાળકને ભણતર કે ભૂખના કારણે રડવા નહીં દઉં.”

સમય વીતતો ગયો. મેક દાદાએ સખત પરિશ્રમ કર્યો. ખેતી અને વેપારમાં પ્રગતિ કરી. લક્ષ્મીજીએ તેમના પર કૃપા કરી. પણ પૈસા આવ્યા પછી માણસનો સ્વભાવ બદલાઈ જતો હોય છે, જ્યારે મેક દાદાના કિસ્સામાં ઊલટું થયું. જેમ જેમ તેમની સંપત્તિ વધી, તેમ તેમ તેમની નમ્રતા અને દાન કરવાની વૃત્તિ પણ વધી. આજે તેઓ પોતાની સંપત્તિનો મોટો હિસ્સો લોકકલ્યાણ માટે વાપરી રહ્યા છે.

પ્રતિમા સ્થાપનાનો નિર્ણય કેમ લેવાયો?

ગામના વડીલો અને યુવાનો કહે છે કે,
“મેક દાદાએ અમારા ગામને જે આપ્યું છે, તે પૈસાથી ક્યારેય ચૂકવી શકાય નહીં. તેથી અમે નિર્ણય લીધો કે તેમનું સન્માન જીવતેજીવ કરીએ, જેથી આવનારી પેઢીઓને ખબર પડે કે સાચો હીરો કોણ હતો.”

આ વિચાર બાદ ગામમાં સર્વસંમતિથી નિર્ણય લેવાયો કે મેક દાદાની પ્રતિમા સ્થાપિત કરવામાં આવે — અને એ પણ તેઓ જીવતા હોય ત્યારે.

ગામનું ઋણ અને દાદાની સેવાઓ

ગામલોકો શા માટે કહે છે કે ગામે ચૂકવ્યું ઋણ? આ સવાલનો જવાબ મેક દાદાએ કરેલા કાર્યોમાં છુપાયેલો છે. તેમણે ગામની કાયાપલટ કરવા માટે કોઈ કસર છોડી નથી.

૧. શિક્ષણની જ્યોત: મેક દાદા માનતા હતા કે ગરીબી દૂર કરવાનો એકમાત્ર રસ્તો શિક્ષણ છે. તેમણે ગામમાં આધુનિક સુવિધાઓવાળી શાળા બનાવી આપી. એટલું જ નહીં, ગરીબ વિદ્યાર્થીઓ માટે ફી, પુસ્તકો અને ગણવેશનો ખર્ચ પણ તેઓ પોતે ઉપાડે છે. આજે ગામના અનેક યુવાનો જે ડોક્ટર કે એન્જિનિયર બન્યા છે, તેનો શ્રેય સીધો મેક દાદાને જાય છે.

૨. આરોગ્ય સેવા: ગામમાં કોઈ બીમાર પડે અને પૈસાના અભાવે સારવાર ન મળે, તે મેક દાદા જોઈ શકતા નહોતા. તેમણે ગામમાં એક પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્ર (PHC) માટે જમીન અને ભંડોળ આપ્યું. જ્યારે પણ કોઈ મોટી બીમારી આવે, ત્યારે દાદા મૌન રહીને હોસ્પિટલનું બિલ ચૂકવી દે છે. દર્દીને ખબર પણ નથી હોતી કે તેમનો ‘ફરિશ્તો’ કોણ છે.

૩. ગૌસેવા અને જળસંચય: ગુજરાતી સંસ્કૃતિમાં ગાય અને પાણીનું અનેરું મહત્વ છે. મેક દાદાએ ગામની ગૌશાળાને નવપલ્લિત કરી. ઉનાળામાં અબોલ જીવોને પાણી મળી રહે તે માટે ગામેગામ હવાડા બંધાવ્યા અને તળાવો ઊંડા કરાવ્યા.

આવા અસંખ્ય સેવાકાર્યોને કારણે ગામના દરેક નાગરિકના મનમાં દાદા પ્રત્યે અપાર ઋણની ભાવના હતી.

અનાવરણ સમારોહ – એક ભાવુક દ્રશ્ય

તે દિવસ ગામના ઇતિહાસમાં સુવર્ણ અક્ષરે લખાઈ ગયો. આખું ગામ શણગારવામાં આવ્યું હતું. આસોપાલવના તોરણો, રંગોળીઓ અને ઢોલ-નગારા સાથે વાતાવરણ ગુંજી ઉઠ્યું હતું. આસપાસના ૧૦-૧૫ ગામના લોકો પણ આ ઐતિહાસિક ક્ષણના સાક્ષી બનવા ઉમટી પડ્યા હતા.

મેક દાદાનું આગમન: જ્યારે મેક દાદા કાર્યક્રમ સ્થળે પહોંચ્યા, ત્યારે તેમને ખબર નહોતી કે આટલું મોટું આયોજન તેમના માટે છે. તેમને તો એમ કહેવામાં આવ્યું હતું કે એક નાનકડો સન્માન સમારોહ છે. પણ જ્યારે તેમણે હજારોની મેદની જોઈ, ત્યારે તેમની આંખો ભીની થઈ ગઈ. ગામના યુવાનોએ તેમને ખભે બેસાડીને મંચ સુધી પહોંચાડ્યા.

પ્રતિમાનું અનાવરણ: જ્યારે પડદો હટાવવામાં આવ્યો અને ગુજરાતના શ્રેષ્ઠ દાતા મેક દાદા એ પોતાની જ આબેહૂબ પ્રતિમા જોઈ, ત્યારે તે ક્ષણ અદભૂત હતી. પ્રતિમામાં દાદાની એ જ સૌમ્યતા, એ જ સ્મિત અને એ જ આશીર્વાદ આપતી મુદ્રા કંડારવામાં આવી હતી. પ્રતિમાની નીચે લખ્યું હતું – “અમારા ગામનું ગૌરવ, સેવાની જીવંત મિસાલ.”

આ દ્રશ્ય જોઈને દાદા ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડી પડ્યા. એક દાતા, જેણે આખી જિંદગી માત્ર આપ્યું હતું, તેને જ્યારે સમાજ તરફથી આટલું સન્માન મળ્યું, ત્યારે લાગણીઓનો બંધ તૂટી ગયો.

એક વિચાર જે ચર્ચાથી જનઆંદોલન બની ગયો

મેક દાદાના કાર્યો વર્ષોથી ગામ માટે આશીર્વાદ સમાન રહ્યા છે, પરંતુ આશ્ચર્યની વાત એ છે કે તેમણે ક્યારેય પોતાના કાર્યનો પ્રચાર કર્યો નથી. ગામમાં કોઈ મુશ્કેલી આવે — શાળા માટે ફંડ, બીમાર વ્યક્તિની સારવાર, ગરીબ પરિવારને સહાય કે ગામના વિકાસ માટે કોઈ જરૂરિયાત — મેક દાદા હંમેશા શાંતિથી આગળ આવી જતા.

સમય જતાં ગામના લોકો અનુભવવા લાગ્યા કે,

“આ માણસે આપણા જીવનમાં જે ફેરફાર કર્યો છે, તે શબ્દોમાં સમાવી શકાય એવો નથી.”

એક દિવસ ગામની બેઠક દરમિયાન વડીલો અને યુવાનો વચ્ચે ચર્ચા શરૂ થઈ. ચર્ચાનો મુદ્દો માત્ર એટલો હતો કે મેક દાદાનું ઋણ આપણે કેવી રીતે ચૂકવી શકીએ?
કોઈએ સૂચન આપ્યું કે તેમનું નામ કોઈ શાળા અથવા રસ્તા સાથે જોડીએ, તો કોઈએ ગામોત્સવ યોજવાની વાત કરી. પરંતુ ચર્ચા આગળ વધતાં એક યુવાને જે વિચાર રજૂ કર્યો, તે સૌને સ્પર્શી ગયો:

“આપણે હંમેશા લોકોના મૃત્યુ પછી મૂર્તિઓ બનાવીએ છીએ. પરંતુ જેમણે જીવતા જ સમાજ માટે જીવન સમર્પિત કર્યું છે, તેમનું સન્માન તેઓ જીવતા હોય ત્યારે કેમ ન કરીએ?”

આ વિચાર પછી આખા ગામમાં એક અલગ જ ઉર્જા ફેલાઈ ગઈ. ધીમે-ધીમે આ વિચાર માત્ર ચર્ચા ન રહ્યો, પરંતુ ગામની સામૂહિક લાગણી બની ગયો.

સર્વસંમતિથી લેવાયેલો ઐતિહાસિક નિર્ણય

ગામના દરેક વર્ગ — ખેડૂતો, વેપારીઓ, મહિલાઓ, યુવાનો અને વડીલો — સૌએ એકસાથે નિર્ણય લીધો કે:

• આ પ્રતિમા રાજકીય કે દેખાડા માટે નહીં હોય
• કોઈ બાહ્ય ફંડ નહીં, ગામના લોકો પોતે યથાશક્તિ યોગદાન આપશે
• પ્રતિમા માત્ર પથ્થરની નહીં, પરંતુ પ્રેરણાનું પ્રતિક બનશે

વિશેષ વાત એ છે કે મેક દાદાને શરૂઆતમાં આ નિર્ણય વિશે જાણ પણ નહોતી કરાઈ. ગામ લોકો ઈચ્છતા હતા કે આ સન્માન તેમના માટે સંપૂર્ણ આશ્ચર્ય બની રહે.

આવનારી પેઢી માટે જીવતું પાઠ

ગામના શિક્ષકો કહે છે કે આ પ્રતિમા માત્ર એક વ્યક્તિનું સન્માન નથી, પરંતુ બાળકો માટે જીવતું પાઠ છે.
જ્યારે બાળક પૂછશે — “આ કોણ છે?”
ત્યારે જવાબ મળશે —
“આ એ વ્યક્તિ છે, જેણે પોતાનું જીવન ગામ માટે જીવ્યું.”

આ જ વિચારથી પ્રેરાઈને પ્રતિમા સ્થાપનાનો નિર્ણય લેવાયો — જેથી સેવા અને સંસ્કાર માત્ર વાતોમાં નહીં, પરંતુ નજરે દેખાતા સત્ય તરીકે હાજર રહે.

પ્રતિમા અનાવરણ સમયે ભાવુક માહોલ

પ્રતિમા અનાવરણના દિવસે આખું ગામ એકઠું થયું હતું. નાના બાળકોથી લઈને વૃદ્ધો સુધી સૌની આંખોમાં ભાવુકતા હતી. જ્યારે મેક દાદાએ પોતાની જ પ્રતિમા જોઈ, ત્યારે તેઓ પોતે પણ ભાવવિભોર થઈ ગયા. તેમણે કહ્યું:

“મેં જે કંઈ કર્યું, તે ફરજ સમજીને કર્યું. આવું સન્માન મળશે એવી કલ્પના પણ નહોતી.”

સમાજ માટે મોટો સંદેશ

આ ઘટના માત્ર એક વ્યક્તિના સન્માનની નથી, પરંતુ આખા સમાજ માટે મોટો સંદેશ આપે છે:

• સારા કાર્યોનું મૂલ્ય જીવતા માણસે જ અનુભવવું જોઈએ
• હીરો તે નથી જે પ્રસિદ્ધ હોય, હીરો તે છે જે સમાજ માટે જીવતો હોય
• દાન અને સેવા રાજકીય કે પ્રચાર માટે નહીં, દિલથી થવી જોઈએ

આજના સમયમાં જ્યાં લોકો મૃત્યુ બાદ સ્મરણાંજલિ આપે છે, ત્યાં આ ગામે જીવતા માણસને દેવતાની જેમ માન આપી સમાજને નવી દિશા બતાવી છે.

સોશિયલ મીડિયામાં ચર્ચા

મેક દાદાની પ્રતિમા અને ગામની આ પહેલની તસવીરો અને વીડિયો સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ થઈ રહ્યા છે. લોકો આને “Real Gujarat Model”, “True Indian Values” અને “Living Legend” કહી રહ્યા છે. અનેક યુઝર્સ લખી રહ્યા છે કે,
“આવો સમાજ હોય તો ભારત ક્યારેય પાછળ નહીં પડે.”

આખું ગામ એક પરિવાર બની ગયું, આંખો ભીની કરી દે એવી ક્ષણો

પ્રતિમા અનાવરણનો દિવસ ગામ માટે સામાન્ય દિવસ નહોતો. વહેલી સવારથી જ ગામમાં અલગ જ શાંતિ અને ઉત્સાહ જોવા મળતો હતો. દરેક ઘરમાં વાત માત્ર એક જ હતી — “આજે મેક દાદાનું સન્માન થવાનું છે.”

ગામની ગલીઓ સાફ કરવામાં આવી, ચોકમાં ફૂલોની સજાવટ થઈ અને જ્યાં પ્રતિમા સ્થાપિત થવાની હતી ત્યાં લોકો શાંતિથી એકત્ર થવા લાગ્યા. કોઈ ઢોલ-નગારાં નહીં, કોઈ ભવ્ય મંચ નહીં — પરંતુ દરેક ચહેરા પર ગૌરવ અને કૃતજ્ઞતાની ઝલક સ્પષ્ટ દેખાતી હતી.

જ્યારે મેક દાદા સ્થળ પર પહોંચ્યા, ત્યારે તેમને હજુ સુધી ખબર નહોતી કે આજનો દિવસ તેમના જીવનનો સૌથી યાદગાર દિવસ બનવાનો છે. ગામના એક વડીલે માઇક હાથમાં લીધો, અવાજ ધ્રૂજી રહ્યો હતો. તેમણે કહ્યું:

“આ માણસે અમારાથી ક્યારેય કંઈ માંગ્યું નથી, પરંતુ અમને બધું આપ્યું છે.”

આ શબ્દો સાંભળતાં જ ઘણા લોકોની આંખો ભીની થઈ ગઈ.

જેમ જ પ્રતિમાની પડદો ધીમે ધીમે હટાવાયો, સમગ્ર ચોકમાં મૌન છવાઈ ગયું. થોડા પળો માટે સમય જાણે અટકી ગયો હોય તેમ લાગ્યું. સામે ઊભી હતી — મેક દાદાની પ્રતિમા, બિલકુલ તેમની જ જેમ શાંત, સરળ અને સૌમ્ય.

એ ક્ષણે તાળીઓ નહીં, પરંતુ મૌન શ્રદ્ધાંજલિ હતી.

મેક દાદા પોતે આ દૃશ્ય જોઈને સ્થિર રહી શક્યા નહીં. તેમની આંખોમાં પાણી આવી ગયું. તેમણે હાથ જોડીને ગામ તરફ જોયું, પરંતુ શબ્દો મળ્યા નહીં. થોડા સમય બાદ તેમણે માત્ર એટલું કહ્યું:

“જો મારું જીવન તમને કંઈક સારું શીખવાડી શક્યું હોય, તો એ જ મારી સૌથી મોટી કમાણી છે.”

આ શબ્દો સાંભળીને ઘણા લોકોએ માથું ઝુકાવી દીધું.

મહિલાઓએ દીવો પ્રગટાવ્યો, બાળકો પ્રતિમા સામે ઊભા રહીને નમન કરવા લાગ્યા. ઘણા માતા-પિતાએ પોતાના બાળકોને પ્રતિમા તરફ ઈશારો કરી કહ્યું:

“આ છે સાચો માણસ બનવાનો અર્થ.”

એ દિવસ માત્ર પ્રતિમા અનાવરણનો નહોતો, પરંતુ એક સમાજે પોતાની આત્માને ઓળખી તે દિવસ હતો.
મેક દાદા એ દિવસે માત્ર એક વ્યક્તિ નહીં, પરંતુ ગામની સંયુક્ત લાગણી બની ગયા.

‘મેક દાદા’ બન્યા ગુજરાતના Living Legend, દેશભરમાં વખાણ

મેક દાદાની જીવતેજીવ પ્રતિમા સ્થાપનાની તસવીરો અને વીડિયો સામે આવતા જ સોશિયલ મીડિયા પર ચર્ચાનો વાવાઝોડું ફાટી નીકળ્યું. ફેસબુક, ઇન્સ્ટાગ્રામ, X (ટ્વિટર) અને વોટ્સએપ ગ્રુપોમાં આ ઘટના ઝડપથી વાયરલ થઈ રહી છે. લોકો આને માત્ર એક ગામની ઘટના નહીં, પરંતુ સમગ્ર ભારત માટે પ્રેરણાત્મક ઉદાહરણ ગણાવી રહ્યા છે.

ઘણા યુઝર્સે લખ્યું કે,

“આ સાચો ગુજરાત મોડલ છે — જ્યાં માનવતા, સંસ્કાર અને કૃતજ્ઞતા હજુ જીવંત છે.”

કેટલાક લોકોએ મેક દાદાની તુલના સમાજસેવી મહાત્માઓ સાથે કરતા કહ્યું કે,

“આવા લોકો પર મૂર્તિ નહીં, પરંતુ પાઠ્યપુસ્તકમાં અધ્યાય હોવો જોઈએ.”

‘Living Statue’ પર લોકો શું કહે છે?

સોશિયલ મીડિયા પર ખાસ કરીને એક વાત ખૂબ ચર્ચાઈ રહી છે — જીવતા માણસની પ્રતિમા.
યુઝર્સ લખી રહ્યા છે:

• “અમે હંમેશા મૃત્યુ બાદ સન્માન કરીએ છીએ, આ ગામે વિચાર બદલી નાખ્યો”
• “મેક દાદા માત્ર વ્યક્તિ નહીં, વિચારધારા છે”
• “આ વીડિયો જોઈને આંખ ભીની થઈ ગઈ”

ઘણા યુઝર્સે પોતાના બાળકોને આ વીડિયો બતાવીને કહ્યું કે,

“આ છે સાચો રોલ મોડેલ.”

રાજકીય નહીં, માનવતાની ઘટના — લોકોનો સ્પષ્ટ સંદેશ

ખાસ વાત એ છે કે સોશિયલ મીડિયા પર લોકો આ ઘટનાને કોઈ રાજકીય રંગ આપવા સામે સ્પષ્ટ રીતે વિરોધ વ્યક્ત કરી રહ્યા છે. અનેક કોમેન્ટ્સમાં લખાયું છે કે,

“આ કોઈ નેતા નથી, આ જનતાનો માણસ છે.”

આ કારણે જ આ ઘટના લોકોના દિલને સ્પર્શી ગઈ છે. કોઈ બેનર, કોઈ ભાષણ કે કોઈ પ્રચાર વગર — માત્ર સાચી સેવા અને સાચું સન્માન.

યુવાનોમાં ખાસ ઉત્સાહ

યુવાવર્ગમાં આ ઘટના ખૂબ પ્રેરણાદાયક બની છે. ઘણા યુવાનો લખી રહ્યા છે કે,

“પૈસા નહીં, પરંતુ કામ માણસને અમર બનાવે છે.”

કેટલાક કોલેજ સ્ટુડન્ટ્સે તો પોતાના કેમ્પસમાં ‘Living Heroes’ વિષય પર ચર્ચા શરૂ કરવાની પણ જાહેરાત કરી છે. આ બતાવે છે કે મેક દાદાની કહાની માત્ર એક ગામ સુધી સીમિત નથી રહી.

ગુજરાતની ઓળખ બની રહેલી કહાની

સોશિયલ મીડિયા યુઝર્સ માને છે કે આ ઘટના ગુજરાતની સાચી ઓળખ દર્શાવે છે — જ્યાં દાન, સેવા અને સંસ્કારને હજી પણ ઊંચું સ્થાન આપવામાં આવે છે.
ઘણાએ લખ્યું:

“આવો સમાજ હોય તો દેશને કોઈ તોડી ન શકે.”

મેક દાદાની આ કહાની સાબિત કરે છે કે પૈસા નહીં, પરંતુ સેવા, સંવેદના અને સંસ્કાર માણસને મહાન બનાવે છે. ગામ લોકોએ જે રીતે જીવતેજીવ પ્રતિમા બનાવી ઋણ ચૂકવ્યું, તે માત્ર સન્માન નહીં પરંતુ સમગ્ર ગુજરાત માટે પ્રેરણાસ્ત્રોત છે.

આવો માણસ સમાજમાં ઓછો મળે — પરંતુ જ્યારે મળે, ત્યારે સમાજનું કર્તવ્ય બને છે કે તેને યોગ્ય સન્માન આપે.